Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

και η τελευταια ελπιδα ευτυχιας χαθηκε εκεινο το ξημερωμα

Κρυβεις την θλιψη σου πισω απο ενα μεικ-απ και ενα ωραιο χαμογελο. Καλυπτεις το κενο σου μ΄ενα ποτηρι κρασι που δεν λεει ποτε να τελειωσει.

Κι ομως. Καποια στιγμη ερχεσαι αντιμετωπος με ολα αυτα.

Καθε μερα ζηλευεις τους ανθρωπους γιατι ξερεις οτι δεν εισαι ενας απο αυτους..

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Εμείς ανήκουμε αλλού
εμείς ανήκουμε στο κρύο

άχρηστο σώμα, μπερδεμένο μυαλό
ψύγματα δέρματος βρωμίζουν το σαλόνι μου

σαν πάχνη

τα πρόσωπα παγώνουν
το δέρμα καλύπτει τα πάντα

Η δική μου ευθυγράμμιση ήταν αποτυχημένη
Απορώ γιατί ήρθα.

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Ξεπεσμός η αρχή, ξεπεσμός και το τέλος. Και η παράξενη σχέση μας με τον πόνο συνεχίζεται.
Δεν περιμένουμε κανέναν να καταλάβει τι συμβαίνει μέσα μας. Εμείς και το εσωτερικό του κορμιού μας θα παραμείνουμε για πάντα στις σπηλιές.
Δεν υπάρχει ανωτερότητα, μόνο επιβίωση.
Πάλι δικά τους θα ναι τα ψέματα. Δικές τους οι αμαρτίες. Δικός μας ο πόνος και οι ξένες ώρες.
Δικός τους ο χάρτης. Δικός μας ο έρωτας.
Δεν είναι θέμα αρχών.
Είναι απλά κρίμα.
Εύχομαι να σαι ευτυχισμένη.

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Αραγε θα νιωσουμε ποτε την ευτυχια;

Βλεμματα. Τα συναντας παντου. Τυχαια. Τον κοιτας. Σε κοιτα. Κλασματα δευτερολεπτου. Κι υστερα χανεσαι.
Στριβεις το κεφαλι σου και βλεπεις το κενο. Τοσο ομορφη εικονα. Βυθιζεσαι. Ολο και περισσοτερο. Νιωθεις οτι εισαι αορατος. Αυλος. Και ξαφνικα βλεπεις μια ζωη να χανεται μπροστα σου. Χωρις λογο και αιτια. Προσγειωνεσαι αποτομα. Τωρα νιωθεις τον πονο, την θλιψη. Γυρνας το κεφαλι για να μην αντικρυσεις τον θανατο. Τελικα τον φοβασαι. Ειναι μπροστα σου ομως. Σε χαιδευει. Και ομως εσυ τον αρνεισαι. Αραγε θα τον νικησεις;
Επανερχεσαι. Το λεωφορειο απομακρυνεται. Μαζι του και οι σκεψεις σου.

http://www.youtube.com/watch?v=IXdNnw99-Ic&translated=1


Αραγε θα νιωσουμε ποτε την ευτυχια;

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Σε φιλώ σταυρωτά, και μου βγάζεις στοργή. Οργή που μου φεύγεις προτού ακόμη χορτάσω
τη ζωή στα ελάχιστα, μικρά της φωτάκια. Θυμάμαι τότε που μου χαμογέλασες ανάμεσα
στον κόσμο και ένιωσα ορφανό, που δεν είχα μάθει ώς τότε, τις συνήθειες των ανθρώπων.
Θα ήταν κατόρθωμα για μένα να καθήσεις μια στιγμή δίπλα μου. Ζώ πάνω απο τα σύννεφα
βλέπεις, και κάτω απο τις ρίζες των δέντρων, δεν έχω μάθει το ανθρώπινο και το γήινο ακόμη.
Ντράπηκα που δεν έμαθα να δίνω. Δεν έχω δει ομορφότερο πρόσωπο απο το δικό σου. Πόσο
θα'θελα το δέρμα να ιαθεί. Γιατί τα μάτια δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Είμαι ελεύθερη να μπορώ να γνωρίζω πως υπήρξα για σένα,
και ευτυχισμένη να μπορώ να πεθαίνω για σένα,
για πάντα.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

"Ελα μαζι μας γιατι ειναι σαββατο βραδυ..."

τοποθεσια:σπιτι φιλης, Σαββατο βραδυ (λιγο πριν βγουμε για το παρτυ)

Λιγο πολυ ολοι ξερουμε τι συμβαινει στα παρτυ. Αγνωστοι τυποι, αναγκαστικα χαμογελα, ανοητες κοινωνικες σχεσεις.
Καπως ετσι ηταν κ αυτο το παρτυ. Μεχρι ενα σημειο. Στο σπιτι ειμασταν οι πολυ κοντινοι της φιλοι. 10 ατομα με το ζορι. Αρα ισως τα πραγματα ηταν λιγο πιο ελευθερα. Κουβεντιαζαμε για διαφορα θεματα. Με τον φιλο της ταιριαζαμε σε αρκετες αποψεις, ειναι δικος μας παιδι, ροκακι.
Καθως συζητουσαμε η κουβεντα πηγε στους gay με αφορμη εναν γυφτο γκει που ειδε στον δρομο. Δεν το σχολιασα. Αφησα την συζητηση να προχωρησει. Την αφηνα. Το παιδι μεταξυ αλλων ελεγε οτι οι "κραγμενες" δεν του αρεσουν καθολου και του την δινουν στα νευρα. Τον ενοχλει που υπαρχουν και εκδηλωνονται ετσι. Τοτε δεν αντεξα και μιλησα. Ειναι δυνατον ενα παιδι 18 χρονων, ανοιχτομυαλο να εχει τετοια αποψη; Προτιμα ενας ανθρωπος να καταπιεζεται, να υποβαθμιζεται, να μειωνεται απ οτι να εκφραζεται ελευθερα. Να ειναι απλα ο ευατο του; Του ανεφερα ως παραδειγμα την αυτοκτονια ενος παιδιου στις Η.Π.Α. που αυτοκτονησε λογω του πειραγματος απο τους συμμαθητες τους επειδη ηταν gay. Η απαντηση του; "Καλα να παθει"
Μετα απο αυτο καθησα και σκεφτηκα ολη αυτην την κουβεντα. Τι περιμενουμε απο μια χωρα οταν ολοι σκεφτονται ετσι; Αν ο 18χρονος ενοχληται απο τους γκει και δεν τους θελει επειδη ειναι γι αυτον διαφορετικοι, τι να περιμενουμε απο τους υπολοιπους; Ετσι περιμενουμε να παει η Ελλαδα μπροστα;

Καληνυχτα