Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Σε φιλώ σταυρωτά, και μου βγάζεις στοργή. Οργή που μου φεύγεις προτού ακόμη χορτάσω
τη ζωή στα ελάχιστα, μικρά της φωτάκια. Θυμάμαι τότε που μου χαμογέλασες ανάμεσα
στον κόσμο και ένιωσα ορφανό, που δεν είχα μάθει ώς τότε, τις συνήθειες των ανθρώπων.
Θα ήταν κατόρθωμα για μένα να καθήσεις μια στιγμή δίπλα μου. Ζώ πάνω απο τα σύννεφα
βλέπεις, και κάτω απο τις ρίζες των δέντρων, δεν έχω μάθει το ανθρώπινο και το γήινο ακόμη.
Ντράπηκα που δεν έμαθα να δίνω. Δεν έχω δει ομορφότερο πρόσωπο απο το δικό σου. Πόσο
θα'θελα το δέρμα να ιαθεί. Γιατί τα μάτια δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Είμαι ελεύθερη να μπορώ να γνωρίζω πως υπήρξα για σένα,
και ευτυχισμένη να μπορώ να πεθαίνω για σένα,
για πάντα.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

"Ελα μαζι μας γιατι ειναι σαββατο βραδυ..."

τοποθεσια:σπιτι φιλης, Σαββατο βραδυ (λιγο πριν βγουμε για το παρτυ)

Λιγο πολυ ολοι ξερουμε τι συμβαινει στα παρτυ. Αγνωστοι τυποι, αναγκαστικα χαμογελα, ανοητες κοινωνικες σχεσεις.
Καπως ετσι ηταν κ αυτο το παρτυ. Μεχρι ενα σημειο. Στο σπιτι ειμασταν οι πολυ κοντινοι της φιλοι. 10 ατομα με το ζορι. Αρα ισως τα πραγματα ηταν λιγο πιο ελευθερα. Κουβεντιαζαμε για διαφορα θεματα. Με τον φιλο της ταιριαζαμε σε αρκετες αποψεις, ειναι δικος μας παιδι, ροκακι.
Καθως συζητουσαμε η κουβεντα πηγε στους gay με αφορμη εναν γυφτο γκει που ειδε στον δρομο. Δεν το σχολιασα. Αφησα την συζητηση να προχωρησει. Την αφηνα. Το παιδι μεταξυ αλλων ελεγε οτι οι "κραγμενες" δεν του αρεσουν καθολου και του την δινουν στα νευρα. Τον ενοχλει που υπαρχουν και εκδηλωνονται ετσι. Τοτε δεν αντεξα και μιλησα. Ειναι δυνατον ενα παιδι 18 χρονων, ανοιχτομυαλο να εχει τετοια αποψη; Προτιμα ενας ανθρωπος να καταπιεζεται, να υποβαθμιζεται, να μειωνεται απ οτι να εκφραζεται ελευθερα. Να ειναι απλα ο ευατο του; Του ανεφερα ως παραδειγμα την αυτοκτονια ενος παιδιου στις Η.Π.Α. που αυτοκτονησε λογω του πειραγματος απο τους συμμαθητες τους επειδη ηταν gay. Η απαντηση του; "Καλα να παθει"
Μετα απο αυτο καθησα και σκεφτηκα ολη αυτην την κουβεντα. Τι περιμενουμε απο μια χωρα οταν ολοι σκεφτονται ετσι; Αν ο 18χρονος ενοχληται απο τους γκει και δεν τους θελει επειδη ειναι γι αυτον διαφορετικοι, τι να περιμενουμε απο τους υπολοιπους; Ετσι περιμενουμε να παει η Ελλαδα μπροστα;

Καληνυχτα

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010


Χθες το βράδυ ήμουν στο αυτοκίνητο του πατέρα μου και τέθηκε το θέμα των gay στην Ελλάδα. Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για ισότητα και γενικώς  δεν έχουν το δικαίωμα να προσπαθούν να δείξουν στους υπόλοιπους πως είναι φυσιολογικοί.[σας θυμίζει κάτι αυτό?]
Ε λοιπόν τί πιο φυσιολογικό και φυσικό από κάτι που υπάρχει στη φύση από τα πρώτα δείγματα ζωής -τους ερμαφρόδιτους μονοκύτταρους μικροοργανισμούς- έως τον άνθρωπο. Και μη μου πείτε πως η φύση κάνει λάθη, γιατί η φύση διορθώνει τα λάθη της μέσω της εξέλιξης. Ψάρια βγήκαν στη στεριά μα το συγκεκριμένο ένστικτο δεν εξαφανίστηκε ποτέ, από την αρχαία Ελλάδα έως σήμερα. Μήπως δεν έφτασαν στη φύση εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης για να εξαλείψει τέτοιου είδους ένστικτα? ‘Η μήπως τελικά πρέπει να παραδεχτούν όλοι πως απλά υπάρχει?
Πολλοί αδαείς δυστυχώς μπερδεύονται από τα πρότυπα της TV τα οποία αποτελούν καρικατούρες όπως η ίδια η τηλεόραση, ένα κακέκτυπο της κοινωνίας [κάτι που έπαθε ο πατέρας μου].Εσείς λοιπόν ,οι παντελώς και αδικαιολόγητα απληροφόρητοι στην παγκοσμιοποιημένη αυτή κοινωνία μάθετε πως τουλάχιστον 1 στους 10 άνδρες και γυναίκες γύρω σας επιθυμεί άτομα του ίδιου φύλου, ενώ 7 στους 10 -ίσως κι εσείς- έχει τουλάχιστον σκεφτεί ομοφυλόφιλη συνεύρεση.              Τρομακτικό ε?  
Ας σκεφτούμε λοιπόν όταν ρωτάμε έναν gay ή μια λεσβία ή έναν τρανσέξουαλ <<γιατί>>?  Γιατί έτσι μας αρέσει! Γιατί υπάρχουν και straight εντάξει?